Γράφω τελευταία αρκετά για τον Παναθηναϊκό, είτε εδώ είτε σε threads στο Twitter. Σήμερα είπα να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά περισσότερο για εμένα, ώστε να μην τρελαίνομαι κάθε μέρα με αυτά που διαβάζω γύρω από τον Παναθηναϊκό.
Πάμε λοιπόν, με καθαρή οπτική, να δούμε τι προσπαθεί να κάνει η ομάδα μεταγραφικά και κυρίως στη μεσαία γραμμή.
Μετά το «κόψιμο» της μεταγραφής Κραλ και τον τραυματισμό του Τσιριβέγια, ο Παναθηναϊκός φάνηκε να ψάχνει έναν παίκτη που αντί να παίζει στο 8, να μπορεί να αγωνιστεί χαμηλότερα, στο 6. Έτσι προέκυψε ο σχετικά νεαρός Γάλλος χαφ της Σαρλερουά, Ετιέν Καμαρά.
Οι απόψεις ήταν άπειρες. Σε κάποιους αρέσει λόγω των χαρακτηριστικών που λείπουν από την ομάδα, σε άλλους όχι, επειδή ήθελαν κάτι πιο έτοιμο και πιο έμπειρο.
Εκεί που νομίζαμε ότι ο Παναθηναϊκός θα ολοκλήρωνε τις κινήσεις στα χαφ με ένα ερωτηματικό για το αν θα ερχόταν και ένα «10άρι» σήμερα έσκασε το όνομα του παλιού μου φίλου (ως φαν της Τότεναμ), Μούσα Σισοκό.
Μια έξτρα λύση, που μοιάζει να είναι της τελευταίας στιγμής λόγω και του προβλήματος του Ισπανού χαφ. Είναι 36 ετών, παίζει γεμάτες χρονιές στη Championship, και αποτελεί έναν ποδοσφαιριστή στα τελευταία του χρόνια: με εμπειρία, αλλά σίγουρα σε φθίνουσα πορεία.
Η ερώτηση που θέλω να κάνω και να απαντήσω είναι η εξής: στις θέσεις 6–8, με αυτές τις κινήσεις, έχει κάνει upgrade ο Παναθηναϊκός; Η απάντηση είναι απλή και καταφατική. Το καλοκαίρι ο Παπαδημητρίου έκανε το ένα λάθος πίσω από το άλλο και άφησε την ομάδα γυμνή στα χαφ. Όλοι λέγαμε ότι πρέπει να έρθει τουλάχιστον ένας μέσος. Άρα, αν πάρουμε την ερώτηση κυριολεκτικά, ναι: η ομάδα έχει κάνει upgrade, με παίκτες που θα παίξουν και που έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπάρχοντες.
Αλλά μήπως η ερώτηση είναι λάθος; Μήπως πρέπει να σκεφτούμε αν ο Παναθηναϊκός έκανε σοβαρό upgrade σε αυτές τις θέσεις; Εκεί η απάντηση είναι ξεκάθαρα «όχι». Ο κόσμος περιμένει τον νέο Πινέδα και τον νέο Ζαφείρη, και τελικά έρχονται ένας άπειρος χαφ και ένας ποδοσφαιριστής στα τελειώματά του.
Το μεγάλο πρόβλημα για εμένα δεν είναι οι συγκεκριμένες επιλογές σε αυτό το χρονικό σημείο. Είναι το πόσο τραγικά χτίστηκε η ομάδα το καλοκαίρι, ώστε Γενάρη μήνα να περιμένουμε «μεσσίες» για να τη σώσουν. Και ένα ακόμη ζήτημα είναι το επικοινωνιακό της ΠΑΕ, που φουσκώνει τα μυαλά των οπαδών μιλώντας για μεταγραφές 7–8 εκατομμυρίων στη μεσαία γραμμή, και τελικά έρχονται αυτοί που έρχονται.
Θέλω επίσης να συμπληρώσω ότι είναι λογικό η ομάδα να τρώει χυλόπιτες από παίκτες με υψηλότερο στάτους. Δεν είναι εύκολο να φέρεις έτοιμο ποδοσφαιριστή, με παραστάσεις και τρομερά χαρακτηριστικά, μέσα στη σεζόν. Είναι λογικό το μάνατζμεντ να σκέφτεται ότι η μεγάλη κίνηση στα χαφ θα γίνει το καλοκαίρι, με άνεση χρόνου.
Κάτι τελευταίο: κάντε όση κριτική θέλετε, σε όποιον θέλετε. Η αυστηρότητα και η γκρίνια είναι λογικό να υπάρχουν. Αλλά προσπαθήστε να φιλτράρετε τι διαβάζετε και τι πιστεύετε. Δεν γίνεται να διαλέγουμε στρατόπεδα μέσα στην ίδια την ομάδα ο ένας με τον Κοτσόλη, ο άλλος με τον Μπενίτεθ, ο τρίτος με τον Κορόνα. Πρέπει όλοι να είμαστε σε κοινή γραμμή: κατά της διοίκησης, αλλά με αγωνία να πετύχει η ομάδα. Γιατί πολύ απλά, δεν μπορούμε χωρίς αυτήν.
Το upgrade πρώτα και πάνω από όλα είναι στα στοιχεία που φαινόταν κι από το ...φεγγάρι ότι λείπουν. Aggressiveness, τρεξίματα, δύναμη, ύψος. Όλα τα υπάρχοντα δημιουργικά χαφ μας (Τσιριβέγια, Μπακασέτας, Ταμπόρδα, Ρενάτο) έχουν κι ένα κοινό χαρακτηριστικό: Είναι αργοί στην κίνηση στον χώρο και κάνουν τα βασικά από τρεξίματα, αμυντικές καλύψεις κλπ. Όλοι θα μπορούσαν να είναι 2 σκάλες καλύτεροι με κάποια γρήγορα χαφ δίπλα τους και εμείς τους βάζαμε μεταξύ τους με κάποιον από Τσέριν-Σιώπη με την σαφώς χαμηλότερη ποιότητα για να βρούμε έστω κάποια τρεξίματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά έχουν να κάνουν με τα χαρακτηριστικά. Οι δύο νέοι μπορούν να παίξουν με οποιονδήποτε από τους παραπάνω στο κέντρο και να κυριαρχούν (σωματικά, όχι ποιοτικά).
Σαν ποιότητα κανένας από τους δύο δεν ικανοποιεί. Ο Σισοκό θα έπρεπε να είναι 5 χρόνια νεότερος για να κάνει την διαφορά, ο Καμαρά 5 χρόνια μεγαλύτερος.
Δεν συζητάμε για όσα έβγαζε προς τα έξω (όχι τόσο η ΠΑΕ αλλά) οι τρομεροί ρεπόρτερ της ομάδας που έχουν να πετύχουν παίκτη από την εποχή του covid.
Το άλλο κομμάτι έχει να κάνει με τις 2-3 μεταγραφικές περιόδους που είπε ο Μπενίτεθ. Θα φας και άκυρα ή φόλες και θα αναγκαστείς να πας σε "Σισοκό". Θα πρέπει να βάλεις 3-4 στοιχήματα τύπου Τετέι, Παντελίδης, Καμαρά για να σου βγουν κάποιοι. Θα πρέπει αν δοκιμάζεις ποιοί νεαροί μπορούν σαν τον Κάτρη να βρουν ρόλο και ποιοι δεν κάνουν (Φικάι, Μπρέγκου).
Το θετικό είναι πως διαφαίνεται ένα πλάνο μετά από χρόνια. Και περιμένω να φτάσει στο 70% του το καλοκαίρι μιας και ήδη έχουν στήσει το ταμπλό οι ΤΔ.
ΤΦ - Καμία δέσμευση, κανένα συμβόλαιο. Πας να χτυπήσεις κάποιον "Βλαχοδήμο" και έναν ακόμα είτε έμπειρο είτε ανερχόμενο.
ΔΑ - Με τον Καλάμπρια είμαστε σίγουρα καλυμμένοι. Μένει να έρθει ένας "Τσάπρας" να τον συμπληρώσει. Ιδανικά και ο Γιάννης ο Κώτσιρας για βάθος.
ΑΑ - Εδώ πιστεύω πάλι πως θα πάμε σε λύση δανεικού γιατί το καλοκαίρι θες πιο βασικό σε σχέση με δεξιά. Ισότιμο αν όχι καλύτερο του Κυριακόπουλου.
ΚΑ - Κακό που όλοι έχουν συμβόλαια. Καλό που ο Κάτρης γύρισε από τώρα και μπορεί να πάρει την θέση του Γέντβαι ως 4ο στόπερ. Έχουμε ανάγκη και γηγενής. Προσωπικά θα κρατούσα έναν από Ιγκι-Πάλμερ και θα έφερνα 2 βασικούς αλλά πολύ φοβάμαι πως θα μείνουν 2+
ΑΜ + ΚΜ + ΕΜ - Θεωρητικά ξεκινάς με Τσιριβέγια, Καμαρά, Μπακασέτα, Ταμπόρδα και θες δύο ακόμα βασικούς στα χαρακτηριστικά που σου λείπουν. Έναν B2B όπως ο Σισοκό και έναν "Ουναϊ"
ΔΕ - Πελίστρι (ή κάποιος τέτοιου στάτους), Παντελίδης και Κυριόπουλος ή Ρομάνο για βάθος.
ΑΕ - Η μόνη θέση μπετό και για του χρόνου με Αντίνο, Ζρουρί. Πάλι οι πιτσιρικάδες για βάθος.
ΕΠ - Η άλλη προβληματική κατάσταση όπως και τα στόπερ. Πάρουν δεν πάρουν τώρα παίκτη, Ντέσερς, Τετέι είναι ανάμεσα στο 1ος-2ος ο ένας και 2ος-3ος ο άλλος. Χρειάζεσαι 1ο όμως κι ας υπάρξουν γκρίνιες.
Σιώπης, Τσέριν, Πάντοβιτς, Σβιντέρσκι είναι δεδομένο για μένα πως δεν πρέπει να είναι στο Κορωπί τον Αύγουστο.