Τα baby steps και η συναισθηματική διαχείριση

Εικόνα
Παραλία, μεταγραφές, ζέστη, φιλικά. Το καλοκαίρι μας. Δεν γίνεται να μην γράψουμε ένα κείμενο για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό που έρχεται και τη νέα προσπάθεια που γίνεται. Ο νέος προπονητής, ο κόουτς Νίστρουπ, έχει ήδη ψήσει τον κόσμο ότι φέτος κάτι θα δούμε. Ταυτόχρονα, οι μεταγραφές που τρέχει ο Στέφανος Κοτσόλης αφήνουν σοβαρές ελπίδες. Όλα αυτά έντεκα μέρες πριν το πρώτο επίσημο ματς, τρεις μέρες πριν το τελευταίο φιλικό και μία μέρα μετά από ένα όμορφο βράδυ στη σχεδόν κατάμεστη Λεωφόρο, όπου η ομάδα έδειξε αυτό που λέμε εδώ και καιρό: ότι από την πρώτη στιγμή θα καταλάβουμε τη διαφορά. Δύσκολο; Όχι αν είσαι προπονητής. Ναι, αν είσαι επαγγελματίας κυνηγός αποζημιώσεων. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά στην άκρη και ας επικεντρωθούμε στο πιο σημαντικό ζήτημα. Ο Παναθηναϊκός φέτος θα υποφέρει. Όχι τόσο ποδοσφαιρικά, όσο συναισθηματικά. Θα υπάρχουν βράδια που θα παίζει όμορφα και θα χάνει. Αυτή είναι η φύση του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Είναι δεδομένο ότι όταν δεν παίζει με βάση τ...

Πέσαμε από τα σύννεφα…



Δύσκολη η χθεσινή μέρα. Σκληρή, αλλά αληθινή. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με κάτω τα χέρια από μια αρκετά καλύτερη ομάδα στην Ισπανία και έτσι η τίμια προσπάθειά του στην Ευρώπη έφτασε στο τέλος της. Η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ πλέον ξέμεινε από στόχους και θα παίξει για το πρεστίζ της στα πλέι οφ.

Πάμε όμως λίγο πιο βαθιά στο χθεσινό ή βασικά σε όλα αυτά που έχουν γίνει για να φτάσουμε στο 4-0.

Χθες, στο προφίλ μου στο X, μετά την ήττα, έγραψα κόντρα στα προηγούμενά μου ότι δεν είναι η ώρα να κρίνουμε τον Ράφα. Κάποιοι σίγουρα μπερδεύτηκαν και νόμιζαν ότι ήταν ποστ στήριξης. Αυτό που εννοούσα είναι ότι ο Ράφα, στο δικό μου μυαλό, έχει κριθεί ήδη. Έχω καταλάβει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει. Πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτή την ομάδα να λάμψει. Αν όντως είναι ο κατάλληλος για να χτίσει τον επόμενο Παναθηναϊκό της σεζόν 2026-27.

Δεν περίμενα το 4-0 απέναντι σε μια εξαιρετική ομάδα για να πω ότι ο Ράφα κάνει λάθη και ότι παίρνει σχεδόν αντιποδοσφαιρικές αποφάσεις πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Για να το εξηγήσω λίγο παραπάνω: ο Παναθηναϊκός του Ράφα θα είναι αυτός που βλέπουμε. Δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος για μεγάλο χρονικό διάστημα, είτε του φέρουν τον Ινιέστα είτε τον Μπουζούκη του χρόνου.

Ο Παναθηναϊκός πλέον περιμένει τους πάντες πίσω από την μπάλα ως βασικό πλάνο και θέλει να φεύγει στην κόντρα. Δεν έχει plan B, δεν ξέρει και δεν μπορεί να αλλάξει τις συνθήκες των αγώνων όταν κάτι πάει άσχημα. Χθες σχεδόν όλα πήγαν κατά διαόλου. Χάνει το γκολ ο Πελίστρι και μετά κάνεις δώρο το 1-0 και ο διαιτητής το 2-0. Στο δεύτερο ημίχρονο αποφάσισε ο προπονητής να ανεβάσει την ομάδα πιο ψηλά, να κρατήσει μπάλα μήπως και δημιουργήσει καταστάσεις. Είμαι σίγουρος ότι όταν το είδε αυτό ο Πελεγκρίνι, γέλασε. Γιατί; Γιατί από εκείνη τη στιγμή η Μπέτις, χωρίς να ανεβάσει καν στροφές, μπορούσε να σου βάλει άλλα τέσσερα και όχι μόνο τα δύο που δημιούργησαν το τελικό σκορ.

Το ίδιο έγινε και στην Αγία Σοφιά, όπου έφαγες πάλι τέσσερα. Πήγες να πιέσεις ψηλά και γέλασε όλη η Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες — ούτε ότι δεν έχει δουλέψει την ομάδα από το καλοκαίρι, ούτε ότι το ρόστερ δεν κάνει. Ο Παναθηναϊκός έχει καλύτερο ρόστερ από την ΑΕΚ και αρκετά κοντά σε ποιότητα με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Ο Μπενίτεθ δεν πρέπει να μείνει, γιατί τον Σεπτέμβριο θα έχουμε πάλι τα ίδια, όπως φέτος με τον Βιτόρια.

Είναι κρίμα για αυτούς τους παίκτες να παίζουν κλεφτοπόλεμο. Είναι απαράδεκτο ο Παναθηναϊκός να μην μπορεί να κρατήσει την μπάλα πάνω από ένα λεπτό συνεχόμενα.

Δεν θα τον πω ούτε απατεώνα ούτε άσχετο. Σίγουρα όμως είναι ανίκανος να κάνει τον Παναθηναϊκό πρωταθλητή Ευρώπης.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι σκέψεις μου πίσω από τις κινήσεις στα χαφ

Τι κάνουν ακριβώς στον Παναθηναϊκό;