Πέσαμε από τα σύννεφα…

Εικόνα
Δύσκολη η χθεσινή μέρα. Σκληρή, αλλά αληθινή. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με κάτω τα χέρια από μια αρκετά καλύτερη ομάδα στην Ισπανία και έτσι η τίμια προσπάθειά του στην Ευρώπη έφτασε στο τέλος της. Η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ πλέον ξέμεινε από στόχους και θα παίξει για το πρεστίζ της στα πλέι οφ. Πάμε όμως λίγο πιο βαθιά στο χθεσινό ή βασικά σε όλα αυτά που έχουν γίνει για να φτάσουμε στο 4-0. Χθες, στο προφίλ μου στο X, μετά την ήττα, έγραψα κόντρα στα προηγούμενά μου ότι δεν είναι η ώρα να κρίνουμε τον Ράφα. Κάποιοι σίγουρα μπερδεύτηκαν και νόμιζαν ότι ήταν ποστ στήριξης. Αυτό που εννοούσα είναι ότι ο Ράφα, στο δικό μου μυαλό, έχει κριθεί ήδη. Έχω καταλάβει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει. Πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτή την ομάδα να λάμψει. Αν όντως είναι ο κατάλληλος για να χτίσει τον επόμενο Παναθηναϊκό της σεζόν 2026-27. Δεν περίμενα το 4-0 απέναντι σε μια εξαιρετική ομάδα για να πω ότι ο Ράφα κάνει λάθη και ότι παίρνει σχεδόν αντιποδοσφαιρικές αποφάσεις πριν και κατά τ...

Χαμένος στην μετάφραση




Αποκαρδιωτική εμφάνιση του Παναθηναϊκού και ήττα 81-86 από την Μακάμπι στο ΟΑΚΑ που θύμισε εμφανίσεις των 2 προηγούμενων ετών και βυθίζει την ομάδα σε περισσότερη εσωστρέφεια.

Θα περίμενε κανείς ότι λόγω τον πρόσφατων γεγονότων στο Ισραήλ η ομάδα που θα εμφανιζόταν περισσότερο νωθρή θα ήταν αυτή του Κατας. Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός μοιάζει να έχει τρομερό θέμα ψυχολογίας και παρουσίασε ένα πρόσωπο που δεν θα πρέπει να προβληματίζει απλά, αλλά να ανησυχεί άπαντες. Μετά μάλιστα από την βαριά ήττα από την Φενέρ στο πρώτο παιχνίδι της ''διαβολοβδομάδας'' θα περίμενε κανείς τουλάχιστον στην 1η περίοδο να έμπαιναν με το μαχαίρι στα δόντια.

Τα γνωστά προβλήματα στην άμυνα έδιναν στον αντίπαλο πολλά ελεύθερα τρίποντα από την περιφέρεια, κακές επιστροφές στην transition άμυνα και παράλληλα στο ζωγραφιστό εύκολα καλάθια στους Ισραηλινούς. Την ίδια ώρα επιθετικά οι παίχτες δυσκολεύονται να βρεθούν μεταξύ τους (λογικό ως ένα σημείο για την περίοδο που βρισκόμαστε). Η αστοχία θεωρώ όπως είπα ότι είναι θέμα ψυχολογίας και αυτό γιατί οι βαρύγδουπες δηλώσεις από την αρχή της χρονιάς φαίνεται να έχει προσθέσει βάρος στους παίχτες, οι οποίοι όσο βλέπουν ότι δεν κερδίζουν επηρεάζονται. 

15/32 δίποντα (47%), 10/29 τρίποντα (34%), 21/33 βολές (64%), 39 ριμπάουντ (26 αμυντικά + 13 επιθετικά), 18 ασίστ, 13 κλεψίματα, 18 λάθη, 6 μπλοκ τα συνολικά στατιστικά.

Κι αν στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα ξαναγύρισε από το -15 περισσότερο οφείλεται σε εκλάμψεις του Βιλντόζα και υπερπροσπάθεια του Μήτογλου παρά σε συνολική βελτίωση της ομάδας. Όλα αυτά μάλιστα απέναντι σε μία πολύ μέτρια Μακάμπι που παρατάχθηκε χωρίς τον Μπόλντγουιν και μία ομάδα Ευρωλίγκας έτοιμη θα την καθάριζε σχετικά εύκολα.

Το γεγονός ότι ο Ντίνος Μήτογλου δεν προπονούνταν με τους υπόλοιπους για τόσο διάστημα με κάνει να πιστεύω ότι τον οδήγησε να ξεχωρίσει σαν την μύγα μέσ'το γάλα...αστειεύομαι προφανώς αλλά απέδειξε γιατί είναι τόσο κομβικός στην φετινή ομάδα.

Στο απυρόβλητο δεν πρέπει να μείνει ο Coach , ο οποίος δεν φαίνεται προς το παρών να έχει δώσει μία κατεύθυνση στην ομάδα και γενικότερα δεν φαίνεται τι ακριβώς μπάσκετ θέλουμε να παίξουμε. Στην επίθεση όλα ξεκινούν και τελειώνουν σε ένα κεντρικό pick&roll με τον Λεσόρ. Θα ήθελα επίσης το ξέσπασμα του Coach προς τους διαιτητές (βλ. φωτο) να το δω και σε ένα τάιμ άουτ προς τους παίχτες.

1-3 ρεκόρ με τις ήττες να είναι από ομάδες-άμεσους ανταγωνιστές σου για την είσοδο στην 8αδα μην μπορώντας να αξιοποιήσεις την έδρα σου. Όσο κι αν είναι νωρίς στην χρονιά,  το επόμενο παιχνίδι με Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ στις 27/10 καταλαβαίνετε ότι γίνεται τελικός για το σύνολο της ομάδας καθώς μετά από αυτό ακολουθεί και το τρίτο φετινό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ για την Α1 αυτή την φορά. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε και να δίνουμε πίστωση χρόνου στην ομάδα με την ελπίδα να δούμε βελτίωση σύντομα.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι σκέψεις μου πίσω από τις κινήσεις στα χαφ

Τι κάνουν ακριβώς στον Παναθηναϊκό;

Ιωαννίδη πούλα και φύγε, oh wait...