Τα baby steps και η συναισθηματική διαχείριση

Εικόνα
Παραλία, μεταγραφές, ζέστη, φιλικά. Το καλοκαίρι μας. Δεν γίνεται να μην γράψουμε ένα κείμενο για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό που έρχεται και τη νέα προσπάθεια που γίνεται. Ο νέος προπονητής, ο κόουτς Νίστρουπ, έχει ήδη ψήσει τον κόσμο ότι φέτος κάτι θα δούμε. Ταυτόχρονα, οι μεταγραφές που τρέχει ο Στέφανος Κοτσόλης αφήνουν σοβαρές ελπίδες. Όλα αυτά έντεκα μέρες πριν το πρώτο επίσημο ματς, τρεις μέρες πριν το τελευταίο φιλικό και μία μέρα μετά από ένα όμορφο βράδυ στη σχεδόν κατάμεστη Λεωφόρο, όπου η ομάδα έδειξε αυτό που λέμε εδώ και καιρό: ότι από την πρώτη στιγμή θα καταλάβουμε τη διαφορά. Δύσκολο; Όχι αν είσαι προπονητής. Ναι, αν είσαι επαγγελματίας κυνηγός αποζημιώσεων. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά στην άκρη και ας επικεντρωθούμε στο πιο σημαντικό ζήτημα. Ο Παναθηναϊκός φέτος θα υποφέρει. Όχι τόσο ποδοσφαιρικά, όσο συναισθηματικά. Θα υπάρχουν βράδια που θα παίζει όμορφα και θα χάνει. Αυτή είναι η φύση του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Είναι δεδομένο ότι όταν δεν παίζει με βάση τ...

Τέλος καλό όλα καλά


 Με τα 15 λεπτά που το τριφύλλι άγγιζε την αυτοκτονία να μοιάζουν σαν χιλιετία, η ομάδα συγκέντρωσε πολλές κακές εντυπώσεις.

Η ομάδα δεν είναι ούτε τόσο καλή όσο έδειχνε το σκορ στην Σλοβακία, ούτε τόσο κακή όσο δείχνει η ισοπαλία στην Αθήνα.

Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε μετά από χρόνια στην Ευρώπη και ο κόσμος δείχνει να ξεχνάει ότι θα παίξουμε με ομάδες καλύτερες ή στο ίδιο επίπεδο με εμάς.

Αυτό είναι ασυνήθιστο δυστυχώς όταν έχεις συνηθίσει να παίζεις στο ελληνικό πρωτάθλημα που το επίπεδο του αγγίζει τον πάτο της Ευρώπης και κάθε επίθεση της αντίπαλης ομάδας είναι λόγος προβληματισμού.

Μαζί με την ομάδα πρέπει να "εξετρωπαϊστεί" και ο κόσμος. Η αποδόμηση για δύο γκολ στο δεύτερο ματς δεν έχει λογική.

Ας πάμε και στην ανάλυση. Η ομάδα μπήκε καλά στα πρώτα δέκα λεπτά και πέτυχε ένα απροσδόκητο γκολ από τον Sporar που έδωσε την εικόνα ότι η πρόκριση κρίθηκε.

Όταν όμως δεν έχεις τίποτα δεν έχεις και τίποτα να χάσεις και η ουκρανική ομάδα γύρισε από τους νεκρούς και μοίρασε εγκεφαλικά στον κόσμο του Παναθηναϊκού.

Πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού δημιούργησε φάσεις και αξιοποίησε τον μεγαλύτερο αστέρι της τον Dovbyk ο οποίος απέδειξε την κλάση του.

Μετά το 1-2 ο Παναθηναϊκός σιγά σιγά άρχισε να ισορροπεί τον αγώνα και ο Σλοβένος επιθετικός από αντικείμενο κριτικής μετατράπηκε σε αντικείμενο λατρείας στέλνοντας οριστικά το τριφύλλι σε ομίλους.

Ο αγώνας μετά από την ισοφάριση έσβησε και η αποβολή ήρθε για να σφραγίσει το τελικό 2-2.

Έτσι όπως είχε διαμορφωθεί το ρόστερ φέτος είχα την σκέψη ότι και με δίδυμο στο δεξί άκρο της άμυνας τον Κώτσιρα και τον Βαγιαννίδη η ομάδα θα ήταν καλά. Η εξαιρετικά προβληματική εικόνα του πρώτου μου δημιούργησε μια αμφιβολία. Όπως και να έχει οι αρμόδιοι θα πάρουν τις αποφάσεις. Ο Vilhena δεν ήταν καλός σήμερα λογικό δεδομένου ότι δεν έχει κάνει προετοιμασία και συνεπώς θέλει χρόνο. Από την άλλη ο Djuricic είναι εκνευριστηκά καλός σε επίπεδο που δεν γίνεται κατανοητό. Μακάρι να συνεχίσει έτσι και να τερματίσει MVP πρωταθλήματος περπατώντας.

Ο Mancini έδωσε ενέργεια στην θέση του Palacios που έβγαζε εκνευρισμό.

Με την Marseille ο Παναθηναϊκός θα παίξει τον πρώτο αγώνα του επί Ιβάν Γιοβάνοβιτς που δεν είναι must win. Έχω μεγάλη ανυπομονησία να δω τι θα συμβεί. Να δω αυτό το σύνολο να αντιμετωπίζει κορυφαίους. Μόνο θετικά μπορεί να κερδίσει η ομάδα από αυτό το συναπάντημα.

Η ομάδα προβλημάτισε αλλά πέρασε τέλος καλό όλα καλά. Ο στόχος επιτεύχθηκε και προχωράμε και όπου βγεί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι σκέψεις μου πίσω από τις κινήσεις στα χαφ

Τι κάνουν ακριβώς στον Παναθηναϊκό;

Πέσαμε από τα σύννεφα…