ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΜΠΑΤΖΕΤ, ΙΔΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

 Πριν λίγο καιρό εγραψα τις σκέψεις μου για τον Παναθηναϊκό της νέας σεζόν. Δεν ασχολήθηκα ούτε με ονοματολογία ούτε με χρήματα. Είπαμε κάποια πράγματα ως προς την νοοτροπία του ιδιοκτήτη και πως θα ξανά δούμε την ομάδα μας εκεί που πρέπει. 

 Νομίζω όμως ότι έφτασε η στιγμή να πούμε κάποια πράγματα για τα ονόματα που ακούγονται αλλά και για τον νέο μας προπονητή. 

 Η αλήθεια είναι ότι δεν ξαφνιαζομαι από τα μεγάλα ονόματα που ακούγονται. Πώς αλλιώς θα καταφέρει ένας τόσο μεγάλος οργανισμός να επιστρέψει στη κανονικότητα; Με σωστό πλάνο; Με σκάουτινγκ; Με μπασκετική λογική; Εννοείτε πως όχι. Στον Παναθηναϊκό κόσμο όλα αυτά δεν ισχύουν. Θα πούμε ότι κλείσαμε τον Βιλντοζα με υπεραξία γιατί αλλιώς σιγά μην μας επέλεγε. Θα πούμε ότι δίνουμε λευκή επιταγή στον Καμπατσο που κάθε μέρα δίνουμε 1 εκατομμύριο παραπάνω. 

Έτσι λύνονται τα προβλήματα. Βάζεις βαθιά το χέρι στην τσέπη. 

 Πάμε στον Αταμάν. Είχα κάνει ένα tweet όταν είχε ξενερώσει λίγο ο κόσμος επειδή αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με την περίπτωση του και όχι με τον Λάσο και ανέφερα ότι μιλάμε για έναν ελίτ προπονητή όποτε τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Όμως ακόμα και αυτή η κίνηση του ιδιοκτήτη όπως κάθε του κίνηση τον τελευταίο καιρό έχει δύο οπτικές. Ένεση ποιότητας σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια αλλά και ενα βραχυπρόθεσμο πλάνο που δεν εχει σε προτεραιότητα την εξέλιξη αλλά ξεκάθαρα το γρήγορο αποτέλεσμα. 

 Πάμε λίγο στα ονόματα και τις πιθανότητες. Μετά την συνάντηση του Γιαννακόπουλου με τον Αταμάν μπορούμε να τα βάλουμε λίγο τα πράγματα σε σειρά:

1) Ανανέωση Παπαγιάννη και συμφωνίες με Κώστα και Μωραιτη 

2) Κλεισμένος Βιλντοζα

3) Μεγάλη πρόταση σε Καμπατσο και στο βάθος περιπτώσεις από το nba

4) στόχος το ντάμπλ και τα πλέι-οφ

Αυτά για αρχή τα υπόλοιπα θέλουν χρόνο και επιπλέον συζητήσεις. Να τονίσουμε ότι στην συνάντηση που είχαν οι δύο άντρες ειπώθηκε ότι από εδώ και πέρα ο Γιαννακόπουλος αφήνει εν λευκώ τις συζητήσεις σε Αταμάν και Μπετσιροβιτς που θυμίζω ότι θα είναι ο νέος GM της ομάδας.