Με το σκορ στον φωτεινό πίνακα του Απόστολος Νικολαΐδης να γράφει 0-0 το μόνο συναίσθημα που κυριαρχεί είναι ένα μεγάλο κρίμα. Ένα κρίμα που δεν έχει να κάνει με το χαμένο πέναλτι στις καθυστερήσεις αλλά ένα κρίμα γιατί όλα στην λεωφόρο θύμιζαν φιλικό προετοιμασίας και όχι έναν από τους εννιά τελικούς που απομένουν για να γυρίσει η ομάδα εκεί που ανήκει.
Ο κόσμος χαλαρός χωρίς πάθος πριν την σέντρα, τα δύο πέταλα σε ησυχία και το σκηνικό μουντό. Η ομάδα από την επιλογή της ενδεκάδας έμοιαζε να κρατάει τα όπλα της ενόψει της συνέχειας και για αυτό θα κριθεί στην διακοπή για το Πάσχα με την εικόνα στα ματς αυτά. Με το σφύριγμα ο Βόλος ήρθε στην Αθήνα για να κάνει άμυνα σε χαμηλό μπλόκ και να μην διεκδικήσει δικές τους στιγμές. Ο Παναθηναϊκός από την άλλη ξεκίνησε τον αγώνα με μια χαλαρότητα στις κινήσεις του και όσο διαπίστωνε ότι δεν θα απειληθεί ιδιαίτερα ξεκίνησε να αλλάζει την μπάλα χωρίς να γίνεται απειλητικός περιμένοντας ίσως κάποιον τυχερό τρόπο για να προηγηθεί.
Η ώρα περνούσε το σκορ ήταν ισόπαλο και οι πράσινοι άρχιζαν να αγχώνονται για να βρουν ένα γκολ χωρίς όμως να παίρνουν ρίσκα. Καμιά προσωπική ενέργεια για να περάσουν έναν παίκτη και να δημιουργήσουν ρήγματα στην άμυνα των Θεσσαλών. Κανένα αξιόλογο σουτ μπας και λυθεί έτσι ο γόρδιος δεσμός. Αυτά δημιουργούν το ερώτημα φταίει για αυτή την έλλειψη ρίσκου η φιλοσοφία του προπονητή να είμαστε ανά πάσα στιγμή καλυμμένοι και ισορροπημένοι στις γραμμές μας για να μην δεχθούμε αντεπιθέσεις ή φταίει η νοοτροπία των παικτών και δεν μπορούν να πάρουν το ρίσκο αυτοί αλλά δίνουν την "καυτή πατάτα" συνεχώς στον δίπλα;
Όμως η απάντηση για αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απασχολήσει την ομάδα εσωτερικά αυτή την στιγμή. Εδώ που φτάσαμε δύσκολα αλλάζουν ριζικά εικόνες ομάδων αλλά και παικτών, συνεπώς μένουν 8 μάχες με δυσκολότερο πρόγραμμα από τους αντιπάλους.
Όμως το κόλπο είναι ακόμα στο χέρι του Παναθηναϊκού και ο κόσμος του πρέπει να είναι εκεί να δίνει το 200% σε κάθε παιχνίδι από τους οπαδούς στο γήπεδο που πρέπει να αφήσουν και την ψυχή τους, μέχρι όσους βλέπουν στην τηλεόραση ή ακούν στο ραδιόφωνο που πρέπει να δίνουν την θετική τους ενέργεια. Έτσι μεταδίδεις στους παίκτες και σε όλο το αγωνιστικό τμήμα την δίψα για το πρωτάθλημα.
Όλοι μαζί ενωμένοι και με πάθος (όχι όπως με τον Βόλο)!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου