Πέσαμε από τα σύννεφα…

Εικόνα
Δύσκολη η χθεσινή μέρα. Σκληρή, αλλά αληθινή. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με κάτω τα χέρια από μια αρκετά καλύτερη ομάδα στην Ισπανία και έτσι η τίμια προσπάθειά του στην Ευρώπη έφτασε στο τέλος της. Η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ πλέον ξέμεινε από στόχους και θα παίξει για το πρεστίζ της στα πλέι οφ. Πάμε όμως λίγο πιο βαθιά στο χθεσινό ή βασικά σε όλα αυτά που έχουν γίνει για να φτάσουμε στο 4-0. Χθες, στο προφίλ μου στο X, μετά την ήττα, έγραψα κόντρα στα προηγούμενά μου ότι δεν είναι η ώρα να κρίνουμε τον Ράφα. Κάποιοι σίγουρα μπερδεύτηκαν και νόμιζαν ότι ήταν ποστ στήριξης. Αυτό που εννοούσα είναι ότι ο Ράφα, στο δικό μου μυαλό, έχει κριθεί ήδη. Έχω καταλάβει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει. Πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτή την ομάδα να λάμψει. Αν όντως είναι ο κατάλληλος για να χτίσει τον επόμενο Παναθηναϊκό της σεζόν 2026-27. Δεν περίμενα το 4-0 απέναντι σε μια εξαιρετική ομάδα για να πω ότι ο Ράφα κάνει λάθη και ότι παίρνει σχεδόν αντιποδοσφαιρικές αποφάσεις πριν και κατά τ...

Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΟΜΩΣ ΟΧΙ

 




  Όταν ξεκινήσαμε το blog είχαμε στο μυαλό μας να αναλύουμε τον Παναθηναϊκό στο μπάσκετ διεξοδικά και με συνέπεια. Δυστυχώς, η φετινή εικόνα της ομάδας δεν μας βοήθησε να το πράξουμε. Όμως δεν γίνεται να μην αναφερθώ στα νέα δεδομένα πού υπάρχουν από την απόλυση Ράντονιτς και μετά.

Σε αυτό που θα σταθώ περισσότερο είναι η αισιοδοξία που επικρατεί τις τελευταίες μέρες μεταξύ των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Μία αισιοδοξία που δεν προήλθε ούτε από τους δημοσιογράφους ούτε από τους γνωστούς insiders του Twitter. Προήλθε από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη της ομάδας που μετά από τις ήττες, εντός και εκτός παρκέ, από τον Ολυμπιακό έτρεξε να προαναγγείλει μέσω Instagram σπουδαίες αλλαγές για τη νέα σεζόν.

Η ομάδα έχει μείνει πάρα πολύ καιρό μακριά  από τα γνωστά της στάνταρ και όπως έχω επισημάνει πολλές φορές, υπαίτιος ήταν, είναι και θα παραμείνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πάλι πρέπει να σταθούμε σε αυτό και να μην ελπίζουμε ότι ο Παναθηναϊκός από το καλοκαίρι θα λειτουργεί ως ένας σοβαρός οργανισμός. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όλα αυτά που μας έχουν οδηγήσει σε αυτό το σημείο αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι η τελευταία του ευκαιρία να σώσει την ομάδα.

Δεν θέλω να αναλύσω πολύ το τι πρέπει να συμβεί το επόμενο διάστημα για να επανέλθουμε στο σωστό δρόμο. Αυτό που με κάνει να θέλω να γράψω είναι ο κόσμος του Παναθηναϊκού. Ένας κόσμος που είναι στα κάγκελα και περιμένει να δει την ομάδα του στην κορυφή. Νιώθω ότι είμαστε ξανά στην εποχή που ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος δίνουν την ομάδα εν λευκώ στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Αυτή τη φορά οι φίλαθλοι δεν περιμένουν από ένα νέο πρόσωπο να αλλάξει σελίδα την ομάδα αλλά τον ήδη υπάρχον ιδιοκτήτη να αλλάξει τη διαδικασία που τρέχει την καθημερινότητα του Παναθηναϊκού.

Επίσης κάτι άλλο που μου έχει κάνει εντύπωση τις τελευταίες μέρες είναι ότι άνθρωποι που ήταν τελείως εναντίον του ιδιοκτήτη, προσπαθούν να δουν με αισιοδοξία το μέλλον. Ενώ πριν λίγο καιρό  δεν ήθελαν ούτε να τον ακούν τώρα περιμένουν πώς και πώς τι θα ανακοινώσει. Μπορώ να πω ότι είμαι ένας από αυτούς αλλά η υπομονή δεν περισσεύει. Τα λόγια είναι περιττά οι πράξεις μετρούν.

Κάτι τελευταίο οι φίλοι του Παναθηναϊκού θα είναι πάντα εδώ. Περιμένουν την παραμικρή λάμψη αισιοδοξίας για να στηρίξουν. Μην στερήσεις την τελευταία σου ευκαιρία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι σκέψεις μου πίσω από τις κινήσεις στα χαφ

Τι κάνουν ακριβώς στον Παναθηναϊκό;

Ιωαννίδη πούλα και φύγε, oh wait...